Category: Uncategorised

In een blog op zijn website met de titel  “Wat is kwaliteit?” beschrijft Ruben van Zelm de vier kwaliteitsparadigma’s uit ons boek.  De paradigma’s zijn verschillende lenzen of vensters waardoor je naar kwaliteit kunt kijken. Hardono en ik onderscheiden het empirie-, het referentie-, het reflectie- en het emergentieparadigma. Ruben vergelijkt de vier paradigma’s met een rondje wielrennen – zijn rondje van van die morgen, op zijn eerste vakantiedag: wat was nu de kwaliteit van dat rondje fietsen?

Dat levert interessante gedachten op en boven alles bevestiging van het feit hoe verhelderend een voorbeeld kan zijn om je theorie te verduidelijken. Het voorbeeld van Ruben bevat de gebeurtenissen van een individu tijdens zijn fietstocht. Ik volg Ruben’s verhaallijn, maar wil hier graag een ander voorbeeld geven om er naast te zetten, deels waar gebeurd, deels fictief. Het betreft de gebeurtenissen tijdens de orkaan Katarina, die zich eind augustus 2005 in het Caribische gebied ontwikkelde. Hoe zou een overheid (kunnen) handelen vanuit de vier kwaliteitsparadigma’s?

In het empirie paradigma wordt kwaliteit gedefinieerd als voldoen aan vereisten. Kwaliteitszorg draait om ‘meten is weten’.  Waarden die passen in dit paradigma zijn nauwkeurigheid en transparantie.

Tegenwoordig wordt vanaf het beginstadium de komst van een orkaan gemeten. Katarina was de op twee na grootste orkaan van het Atlantische orkaanseizoen 2005. Ze ontwikkelde zich van categorie 1 (enige schade zal optreden) tot categorie 5 (rampzalige schade zal optreden). Op haar hoogtepunt 28 augustus spreken we van gemeten windsnelheden van 278 kilometer per uur en een minimale druk van 902 mbar. Ze was erg breed met een omvang van 400 kilometer uit het centrum. Een overheid die dit aan ziet komen, de metingen doet en haar burgers voorlicht en waarschuwt, werkt vanuit dit kwaliteitsparadigma. Ook nadien wordt gemeten: Katarina veroorzaakte 1833 doden en voor ruim 153 miljard dollar schade.

Orkaan Katarina.

In het referentie paradigma wordt ‘de kwaliteit’ van iets vergeleken (meestal met een model of norm, waaraan gerefereerd kan worden om te weten wat kwaliteit is). De definitie van kwaliteit die in dit paradigma past, is dat iets geschikt is voor waarvoor het bedoeld is. Belangrijke waarden in dit paradigma zijn succes en continu verbeteren.

Als de overheid niet alleen meet, maar ook bijvoorbeeld prospectieve risico-inventarisatie doet om te weten wat en waar de grootste risico’s zijn. Dit paradigma wordt gevolgd, als de overheid een rampenplan heeft, dat aangeeft hoe te handelen in het geval van een orkaan en daar ook actie op onderneemt en toepast zoals het bedoeld is. Als de overheid ook na de orkaan een evaluatie uitvoert om fouten niet meer te maken in het geval dat het zich opnieuw zou voordoen (hetgeen kansrijk is). In de werkelijkheid hadden de overheden dat ook op diverse niveau’s op diverse locaties gedaan.

In het reflectieparadigma is kwaliteit een beleving waar je -bijvoorbeeld vanuit een expert-rol- op kunt reflecteren. De professionele waarden zijn van belang in dit paradigma.

In het voorbeeld van Katarina had een overheid, in overeenstemming met wat we in Nederland kennen bij COVID-19 een ‘outbreak management team (OMT)’ in leven kunnen roepen. Dat zou dan voortdurend voorafgaand en tijdens de ramp kunnen adviseren hoe te handelen en hoe ernstiger leed te voorkomen. Daarin zouden dan wel – in tegenstelling tot het OMT- professionals van een groot aantal disciplines moeten plaatshebben om echt effectief te kunnen zijn: artsen en verpleegkundigen; brandweer, politie en leger; vertegenwoordigers van het bedrijfsleven; psychologen en sociaal werkers. En uiteraard ook burgers.

In het emergentieparadigma tenslotte wordt kwaliteit als iets dynamisch gezien. De naam van het paradigma verwijst daar duidelijk naar: er komt iets nieuws naar boven, meestentijds vanuit interactie en in co-creatie tussen meerdere mensen. Flexibiliteit en veranderbereidheid zijn dan ook waarden die in dit paradigma belangrijk zijn.

Curral et al. (2016) beschrijven hoe in de uren na de orkaan Katarina, groepen zichzelf organiserende burgers slachtoffers redden, naar droog gebied transporteerden; geïmproviseerde faciliteiten als een soort ziekenhuisje inrichtten om gewonden en daklozen te helpen. Het was nodig, omdat formele acties, plannen en protocollen van de overheden er niet in slaagden tijdig een oplossing te bieden. Gecentraliseerd leiderschap was onvoldoende om in deze complexiteit een efficient antwoord te geven, waar gedecentraliseerde vormen van leiderschap leidden tot de emergentie van een zelf georganiseerd systeem dat wel efficiënt met de situatie kom omgaan.

Onze wereld wordt steeds complexer en onzekerheid groeit. Het is van belang dat we die onzekerheid en complexiteit omarmen. Wellicht kunnen dan meer kwaliteitsinitatieven emergeren, zoals in 2005 bij orkaan Katarina.

Curral L, Marques-Quinteiro P, Gomes C, Lind PG (2016) Leadership as an Emergent Feature in Social Organizations: Insights from A Laboratory Simulation Experiment. PLoS ONE 11(12): e0166697. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0166697

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

This 50th (!!!!) post relates to the fact that today my latest article has been published in the TQM Journal. It is about TQM, that I define as “the capacity to understand, switch between, and combine control, continuous improvement, professionalism, and innovation”. In fact that is the epistemic fluency of the four quality paradigms. In the article I have investigated the articles in TQM Journal of the last five years and analysed them for their quality paradigm.The TQM Journal is one of the leading journals on quality management.

The result is that the empirical (control) and reference (continuous improvement) paradigm are dominant in quality management research and the reflective paradigm (professionalism) and the emergence paradigm (innovation) are legging behind. So, in quality management, we need to invest more in reflection and co-creation!!!

Read the article that is now ahead-of-publication here.

This week Wilma van der Vlegel-Brouwer, Marjolein van der Vlegel and I witnessed the publication of our article in the International Journal for Integrated Care,  just before the start of the ICIC-conference.

Our article is called “Exploring the Quality Paradigms in Integrated Care: The Need for Emergence and Reflection” and that is exactly what it is about. An editorial in which we cooperated has already been published before on the same issue. Main statement is, that the current times of uncertainty and complexity require more reflexivity and emergence.

In the coming weeks on the 10th of May during the ICIC conference at 16.30 Dutch time a workshop will be held on the reflexivity part. This will be co-facilitated by Marlou de Kuiper. The title is: Removing the roadblocks on the way to Integrated Care: a perspective workshop on reflexivity. A Personalised Integrated Care Approach Workshop.  See for the introduction: ppt IFIC 2021

On May 26th from 17.00-18.00 hours a discourse session will be held during the same conference with the title collaborative deliberation. The topic is: do we need new ways of communication for integrated care? Why ? Or why not? Host: Marlou de Kuiper. Co-hosts Everard van Kemenade and Ruben van Zelm.

We are excited about it!!!

Vietnam has a special place in my heart since I first visited the country in 2004. It is a country with a rich culture and I met -most of all-  many lovely people.

When I have to explain the difference between (past) planned change and (future) emergent change, I use to show two videos: one of the 2021 military parade in North Korea and one of rush hour in morning Hanoi (my favourite city in the world). It explains so well, how emergence can solve complex problems and uncertainty, where the empirical paradigm cannot.

In my opinion as an humble outsider, the emergent paradigm could also be the next step for this moment for Vietnamese Higher Education, giving way for the autonomy of the Higher Education Institutes (since it focuses on self-organization) and more influence of the academics as well.  It would mean a breakthrough in the way Higher Education is led. “It would be the collective that co-creates new solutions”.  These statements are  published in the March issue of the Vietnam Journal of Education, that recently had its 20th birthday.

.

 

I am proud to announce the publication of this article with the title Capacity Development for Internal and External Auditors in the Complex Adaptive System of Higher Education in Vietnam. It focuses on the Vietnamese accreditation system and concludes that capacity development of reviewers, especially regarding their attitude, can largely influence the effectiveness of an accreditation system, also in Vietnam. Besides, experiences all over the world confirm that internal auditing and training of internal auditors can have an immense effect on the establishment of a quality culture within HEI’s. Especially when the external auditing is expanded with an internal audit equivalent.

The article has been presented earlier at the 1st International Conference on Assessment and Measurement in Education (VietAME), 24th-25th October 2020, Hanoi.